خوش نویس

مقايسه اي بين اولين اعلاميه حقوق بشر کوروش و سازمان ملل

ماده اول

 تمام افراد بشر آزاد به دنيا ميآيند و از لحاط حيثيت و حقوق باهم برادرند همه داراي عقل و وجدان ميباشند و بايد نسبت به يکديگر با روح برادري رفتار کنند.

ماده دوم

 1-هر کس ميتواند بدون هيچگونه تمايز مخصوصا از حيث نژادي رنک,جنس,زبان,عقيده سياسي,يا هر موقعيت ديگر از تمام حقوق و  کليه آزاديهائي که دراين اعلاميه ذکر شده بهره مند گردد.

2-بعلاوه از لحاظ امور سياسي و قضائي و بين المللي نسبت به کشورها و يا سرزميني که شخص بدان تعلق دارد هيچگونه تبعيضي به عمل نخواهد آمد اعم از اينکه آن کشور يا سرزمين مستقل بوده يا آنکه طرز حاکميت آن بنحوي از انحا محدود شده باشد.

ماده سوم

هر کس حق زندگي و آزادي و امنيت شخصي دارد.

ماده چهارم

احدي را نميتوان در بردگي و خدمت اجباري نگهداشت و دادو ستد بردگان بهر کيفيتي که باشد ممنوع است.

ماده پنجم

احدي را نميتوان تحت شکنجه و يا مورد مجازات و رفتاري موهن ظالمانه يا بر خلاف شئون انسانيت قرار دارد.

ماده ششم

هر کس حق دارد که در همه جا بعنوان يک انسان در برار قانون شناخته شود.

ماده هفتم

همه در برابر قانون مساوي هستند و حق دارند بدون تبعيض و با رعايت تساوي حقوق از حمايت قائون برخوردار شوند همه حق دارند در برابر هر گونه تبعيضي در نقض مفاد اين اعلاميه و هر گونه تحريکاتي که براي جنين تبعيضي به عمل آيد به يک ميزان از حمايت قائن بهره مند شوند.

ماده هشتم

چنانچه به حقوق اساسي کسي تجاوز شود خواه آن حقوق ناشي از قانون ديگري باشد آن شخص حق داردبراي داد خواهي به محاکم صالحه ملي رجوع کند.

ماده نهم

احدي را تميتوان خود سرانه توقيف يا زنداني و يا تبعيد نمود.

ماده دهم

هر کس حق داردبا رعايت تساوي کامل دعوايش بوسيله دادگاه مستقل و بي طرفي منصفانه و علنا رسيدگي شود و چنين دادگاهي درباره حقوق و تعهدات او با هر اتهام جزائي که باو توچه پيدا کرده باشد اتخاذ تصميم نمايد.

ماده يازدهم

1-  هر کس مورد اتهام جزائي قرار گيرد مادام که در يک دادگاه علني طبق قانون و با تامين و تضمينات کافي براي دفاع از خود محکوم نگرديده بيگناه محسوب خواهد شد.

هيچکس براي انجام يادعدم انجام عملي که حين ارتکاب آن به موجب قوانين ملي و يا بين المللي جرم شناخته نميشده محکوم نخواهد شد همچنين هيچگونه مجازاتي شديدتر از آنچه حين ارتکاب جرم بدان تعلق ميگرفته درباره احدي اعمال نخواهد شد

ماده دوازدهم

احدي در زندگي خصوصي امور خانوادگي ,اقامتگاه يا مکاتبات نبايد مورد دخالت خود سرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش نبايد مورد حمله قرار گيرد,هر کس حق دارد که در مقابل اينگونه مداخلات وحملامورد حمايت قانون قرار گيرد .

ماده سيزدهم

1-هر کس حق دارد که در داخل هر کشوري آزادانه عيور کند و محل اقامت خود را انتخاب نمايد.

2-هر کس حق دارد هر کشوري و از جمله کشور خود راترک کند يا به کشورخود بازگردد.

ماده چهاردهم

1-هرکس حق دارد در برابر تعقيب و شکنجه و آزار و پناهگاهي جستجو کند و در کشورهاي ديگر پناه اختيار کند.

2-در مورديکه تعقيب واقعا مبتني بر جرم عمومي و غير سياسي با رفتارهائي مخالف با اصول و مقاصد ملل متحد باشد نميتوان از اين حق استقاده نمود.

ماده پانزدهم

1-هر کس حق دارد که داراي تابعيت باشد.

2-احدي را تميتوان خود سرانه از تايعيت خود يا از حق تغيير تابعيت محروم کرد.

ماده شانزدهم

1-هرزن و مردبالغي حق دارند بدون هيجگونه محدوديت از نظرنژاد,مليت ,تابعيت,يا مذهب با همديگر زناشوئي  کند و تشکيل خاتواده دهند. در تمام مدت زناشوئي وهنگام انحلال آن زن و شوهر در کليه امور مربوط به ازدواج داراي حقوق مساوي ميباشند.

2-ازدواج بايد يا رضايت کامل و آزادانه زن و مرد واقع شود.

3-خانواده رکن طبيعي و اساسي اجتماع است و حق دارد از حمايت جامعه و دولت يهره مند شود.

ماده هفدهم

1-هر شخص منفردا و يا به طور اجتماع حق مالکيت دارد.

2-احدي را نميتوان خود سرانه از حق مالکيت محروم نمود

ماده هجدهم

هرکس حق دارد که از آزادي ,فکر ,و وجدان و مذهب بهره مند شود.اين حق متضمن آزادي تغيير مذهب يا عقيده و همچنين متضمن آزادي اظهار عقيده و ايمان ميباشد ونيز شامل تعليمات مذهبي و اجراي مراسم ديني  است.هر کس ميتواند ازين حقوق منفردا و مجتمعا به طور خصوصي يا به طور عمومي برخوردار باشد.

ماده نوزدهم

هر کس حق آزادي عقيده وبيان دارد و حق مزيورشامل آنست که از برداشتن عقايد خود بيم و اظطرابي نداشته باشد و در در کسب اطلاعات و افکار ودر اخذ وانتشار آن به تمام وسائل ممکنه وبدون ملاحضات مرزي آزاد باشد.

ماده بيستم

1-هرکس حق دارد آزادانه مجامع و جمعيتهاي مسالمت آميز را تشکيل دهد.

2-هيچکس را نميتوان مجبور به شرکت در اجتماعي کرد.

ماده بيست و يکم

1-هر کس حق دارد که در اداره عمومي کشور خود خواه مستقيما خواه بواسطه نمايندگاني که آزادانه انتخاب شده باشند شرکت جويد.

2-هر کس حق دارد با تساوي شرايط به مشاغل عمومي کشور خود نائل آيد.

3-اساس و منشاء قدرت و حکومت اراده مردم است اين اراده بايد بوسيله انتخاباتي ابراز گردد که از روي صداقت و به طور ادواري صورت پذيرد . انتخابات بايد عمومي و با رعايت مساوات باشد و با راي مخفي يا طريقه اي نظير آن انجام گيرد که آزادي راي را تاميت تمايد.

ماده بيست و دوم

هرکس بعنوان عضو اجتماع حق امنيت اجتماعي دارد و مجاز است بوسيله مساعي ملي و همکاري بين المللي حقوق اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي خود را که لازمه مقام ونمو آزادي شخصيت او است با رعايت تشکيلات و منابع هر کشور بدست آورد.

ماده بيست و سوم

1-هرکس حق دارد کار کند,کار خود را آزادانه انتخاب نمايد,شرايط منصفانه و رضايت بخش براي کار خواستار باشد و در مقابل بيکاري مورد حمايت قرار گيرد.

2-همه حق دارند که بدون هيچ تبعيضي در مفابل کار مساوي اجرت مساوي دريافت دارند.

3-هر کس که کار ميکند به مزد منصفانه و رضايت بخشي ذيحق ميشود که زندگي او و خانواده اش را موفق شئون انساني تامين کند و آن را در صورت لزوم با هر نوع وسائل ديگر حمايت نمايد.

4-هرکس حق داردکه براي دفاع از منافع خود يا ديگران اتحاديه تشکيل دهد و در اتحاديه ها نيز شرکت کند.

ماده بيست و چهارم

هر کس حق استراحت و فراغت  و تفريح دارد و بخصوص به محدوديت معقول ساعات کار و مرخصيهاي اداري با اخذ حقوق ذيحق ميباشد.

ماده بيست و پنچم

1-هر کس حق داردکه سطح زندگاني خود وسلامتي ورفاه خود و خانواده اش را از حيث خوراک و مسکن و مراقبتهاي طبي و خدمات لازمه اجتماعي تامين کند و همچنين حق دارد که در مواقع بيکاري,بيماري,نقص اعضا و بيوگي و پيري يا در تمام موارد ديگري که بعلل خارج از اراده انسان وسائل امرار معاش از دست رقته باشد از شرايط آبرومندانه زندگاني برخوردار باشد.

2-مادران و کودکان حق دارندکه از کمک و مراقبت مخصوصي بهره مند شوند.کودکان چه بر اثر ازدواج و جه بدون ازدواج به دنيا آمده باشند حق دارند که همه از يک نوع حمايت اجتماعي برخوردار شوند.

ماده بيست و ششم

1-هر کس حق داردکه از آموزش و پرورش بهره مند شود. آموزش و پرورش لااقل تا حدودي که مربوط به تعليمات ابتدائي اجباري است آموزش حرفه اي بايد عموميت پبدا کند وآموزش عالي بايد با شرايط تساوي کامل بر روي همه باز باشند تا همه بنا با استعداد خود بتواننداز آن بهره مند گردد.

2-آموزش و پرورش بايد طوري هدايت شود که شخصيت انساني هر کس را بحد اکمل رشد آن برساندو احترام حقوق و آزاديهاي بشر را تقويت کند آموزش و پرورش بايد حسن تفاهم ,گذشت و احترام عقايد مخالف و دوستي بين تمام ملل و چمعيتهاي نژادي يا مذهبي و همچنين توسعه فعاليتهاي ملل متحد را در راه حقظ تسهيل نمايد .

3-پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش فرزندان  خود نسبت به ديگران اولويت دارند.

ماده بيست و هقتم

1-هرکس حق دارد آزادانه در زندگي فرهنگي اجتماع شرکت کند,از فنون وهنرها متمتع گردد و در پيشرفت علمي و فوايد آن سهيم باشد.

2-هرکس حق دارد از حمايتهاي منافع معنوي و مادي آثار علمي و فرهنگي يا هنري خود برخوردار شود.

ماده بيست و هشتم

1-هر کس حق دارد برقراري نظمي را بخواهد که از لحاظ اجتماعي و بين المللي حقوق و آزاديهائي را که درين اعلاميه ذکر گرديده است تامين کند و آنها را به مورد عمل بگذارد.

ماده بيست و نهم

1-هر کس در مقابل آن جامعه اي وظيفه دارد که رشد آزاد و کامل شخصيت او را ميسر سازد.

2-هر کس در اجراي حقوق و استفاده از آزاديهاي خود فقط تابع محدوديتهاي است که بوسيله قانون منحصرا به منظور تامين شناسايي و مراعات حقوق و آزاديهاي ديگران وبراي رعايت مقتضيات صحيح اخلافي ونظم عمومي  و رفاه همگاني در شرايط يک جامعه دموکراتيک وضع کرديده است.

3-اين حقوق و آزاديها در هيج موردي نميتواند بر خلاف مقاصد و اصول ملل متحد اجرا گردد.

ماده سي ام

هيجيک از مقررات اعلاميه حاضر نبايد طوري تفسير شود که متضمن حقي براي دولتي يا حمعيتي يا فردي باشد  ممه به موجب آن بتواند هر يک از حقوق و آزاديهاي مندرح درين اعلاميه را از بين ببرندو يا درآن راه فعايتي نمايند.

اينك كه به ياري مزدا ، تاج سلطنت ايران و بابل و كشورهاي جهات اربعه را به سر گذاشته ام ، اعلام مي كنم :
كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد
دين و آيين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زير دستان من ، دين و آئين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملتهاي ديگر را مورد تحقير قرار بدهند يا به آنها توهين نمايند .

من از امروز كه تاج سلطنت را به سر نهاده ام ، تا روزي كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد ،
هر گز سلطنت خود را بر هيچ ملت تحميل نخواهم كرد
و هر ملت آزاد است ، كه مرا به سلطنت خود قبول كند يا ننمايد
و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند ، من براي سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد  

من تا روزي كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي جهات اربعه هستم ، نخواهم گذاشت ،
كسي به ديگري ظلم كند و اگر شخصي مظلوم واقع شد ، من حق وي را از ظالم خواهم گرفت
و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد .

من تا روزي كه پادشاه هستم ، نخواهم گذاشت مال غير منقول يا منقول ديگري را به زور يا به نحو ديگر بدون پرداخت بهاي آن و جلب رضايت صاحب مال ، تصرف نمايد

من تا روزي كه زنده هستم ، نخواهم گذاشت كه شخصي ، ديگري را به بيگاري بگيرد
و بدون پرداخت مزد ، وي را بكار وادارد .

من امروز اعلام مي كنم ، كه هر كس آزاد است ، كه هر ديني را كه ميل دارد ، بپرسد
و در هر نقطه كه ميل دارد سكونت كند ،
مشروط بر اينكه در آنجا حق كسي را غضب ننمايد ،

و هر شغلي را كه ميل دارد ، پيش بگيرد و مال خود را به هر نحو كه مايل است ، به مصرف برساند ،
مشروط به اينكه لطمه به حقوق ديگران نزند .

من اعلام مي كنم ، كه هر كس مسئول اعمال خود مي باشد و هيچ كس را نبايد به مناسبت تقصيري كه يكي از خويشاوندانش كرده ، مجازات كرد ،
مجازات برادر گناهكار و برعكس به كلي ممنوع است
و اگر يك فرد از خانواده يا طايفه اي مرتكب تقصير ميشود ، فقط مقصر بايد مجازات گردد ، نه ديگران

من تا روزي كه به ياري مزدا ، سلطنت مي كنم ، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را بعنوان غلام و كنيز بفروشند
و حكام و زير دستان من ، مكلف هستند ، كه در حوزه حكومت و ماموريت خود ، مانع از فروش و خريد مردان و زنان بعنوان غلام و كنيز بشوند
و رسم بردگي بايد به كلي از جهان برافتد .

و از مزدا خواهانم ، كه مرا در راه اجراي تعهداتي كه نسبت به ملتهاي ايران و بابل و ملتهاي ممالك اربعه عهده گرفته ام ، موفق گرداند .